Ruiny
Pod ruinami stolicy legła mianowicie w sierpniu i wrześniu 1944 r. siedmiowiekowa jej sława. Skruszyła się jej dumna przeszłość przechowana w prastarych murach i grobowcach, pomnikach i tablicach, księgach i pergaminach. Co więcej, pod ruinami Warszawy spoczął wielki szmat dziejów całej Rzeczypospolitej oraz bezcenne, przebogate, niemożliwe do odzyskania skarby kulturalne, będące nie tylko czcigodną pamiątką naszej przeszłości i nie tylko widomym i uchwytnym symbolem dorobku narodowego, ale również fundamentem wielu naszych teraźniejszych osiągnięć i zamierzeń, a także zaczynem wielorakich prac, które - nawiązując do dawnych, a nie zwietrzałych jeszcze wartości - miały stworzyć wartości nowe, może jeszcze cenniejsze, i w ten sposób zasilić i rozszerzyć sławę, a więc i potęgę całego narodu polskiego... Warszawa miała już w swojej kronice karty czarne i miała w swojej historii wydarzenia, które opłacała hekatombami ofiar oraz stosami popiołu. To były straszne chwile i wydarzenia, które na zawsze pozostaną w pamięci świadków tej krwawej jatki.
Wojna .